29 sep 08 คือวันครบรอบแต่งงาน สามสิบสองปี ของพ่อกับแม่

ปล.อัพรูปพ่อกะแม่ไม่ขึ้น รบกวนไปเปิดดูกันด้วยค่าาาาา เพื่อเพิ่มอรรถรสในการอ่าน ที่

http://14604904.hi5.com/friend/photos/displayMyPhoto.do?photoId=2619656924&albumId=17203300&ownerId=14604904

32 ปี  ..... สุดยอดดดดดดดดดด

วันนี้ไม่มีอะไรพิเศษที่บ้าน ไม่ได้มีงานฉลอง มีแค่.. ทุกคนอยู่บ้าน แล้วก้อ รู้สึกสุขใจ ^^ 

พ่อกับแม่ ไม่ใช่คู่รักหวานแหวว ออกแนว คู่ปรับ ซะมากกว่าด้วยซ้ำ ฮ่า ๆ ๆ แต่เค้าอยู่ด้วยกันมา 32 ปีแล้ว 

ย้อนกลับไป 32 ปีที่แล้ว ว่าพ่อกับแม่เจอกันยังไง

พ่อเล่าให้ฟังตั้งแต่เด็กๆว่า

พ่อกลับจากเรียน รด. ยืนตากฝน แม่ชวนให้มาอยู่ในร่มด้วยกัน แม่นึกว่าพ่อเรียน จปร. 

กร๊ากกกกกกกกกก  เชื่อแบบนี้มาจนเริ่มโต

แม่เล่าใหม่ว่า พ่อโม้ - -"

พักอยู่ใกล้ๆกัน เห็นไม่มีปัญญาตากฝนกลับบ้าน เลยชวนกลับด้วย ฮ่า ๆ ๆ 

ยังไงก้อตาม ความประทับใจของทั้งสองคน ก้อเกิดขึ้นในวันฝนตก ^^

ความรักของทั้งคู่ ไม่ง่ายเลย พ่อเรียนอยู่ แม่เป็นฝ่ายทำงาน

แม่เป็นผู้หญิงที่ " รั ก คื อ ก า ร ใ ห้ " จริงๆ 

แม่ขายของได้วันละสิบบาท ให้พ่อไปทำงาน เก้าบาท เก็บไว้บาทเดียว เผื่อไว้ เป็นอย่างงี๊ตลอดมา 

ถ้าเป็นทั่วไป คนคงบอกว่า พ่อใช้ไม่ได้ แม่หาเลี้ยง ..

แต่..ผู้หญิงที่ให้ผู้ชายหมดชีวิตไปก่อน ไม่ใช่โง่

ผู้ชายไม่ได้แย่ไปหมด เพราะ แม่ เป็นคนรับผิดชอบชีวิตพ่ออยู่ 2 ปีก้อจริง

แต่.. พอพ่อเรียนจบ พ่อทำงานคนเดียว ให้แม่ เป็นแม่บ้าน มา 30 ปี

(ทีนี้ หลายคนคงเข้าใจแล้วว่า ทำไม จุ๋มไม่เคยเสียใจ ที่จะให้อะไรใคร

แม่..เป็นตัวอย่าง ของคำว่า "รัก คือการให้" น่ะเอง)

เคยมีคนบอกจุ๋มเมื่อนานมาแล้วว่า ยังแต่งไม่ได้ไม่มีปัญญาเลี้ยงจุ๋ม..

จุ๋มไม่ได้พูดอะไร แต่นึกถึงพ่อกับแม่..

พ่อ และ แม่.. ต่างคนต่างไม่มี แต่มาร่วมสร้างด้วยกัน ฝ่าฟัน และ เคียงข้างกัน

มันก้อดี ถ้าใครจะรอให้ต่างคนต่างพร้อม

แต่.. ถ้ารักกันมากพอ และ พร้อมจะเคียงข้างกัน.. วันนั้นก้อมาถึงเร็วขึ้น มันอยู่ที่ว่า

คำว่าพร้อม..ใช้อะไรวัด

พ่อเจ้าชู้มากกกกกกกกก เที่ยว และ ขี้เมา เหอ ๆ ๆ ๆ(เอาพ่อมาขายได้อีก) แต่แม่เข้าใจ

เวลาจุ๋ม จุ๊บ โจ้ บ่น แม่จะบอกว่า แม่รู้ว่าพ่อจะยังไง ก้อรับผิดชอบครอบครัว ไม่เคยให้ที่บ้านลำบาก รู้..ว่าอะไรที่ต้องดูแล

แม่..โหดมาก พ่อเคยโดนมาหมดแล้ว ทุกอุปกรณ์ในบ้านที่แม่ใช้เป็นอาวุธเวลาโกรธพ่อ แต่พ่อรู้ว่าแม่ตีเพราะรัก(เหอๆๆ)

ต่อให้พ่อนอกลู่นอกทางตามประสาผู้ชายแต่ไม่เคยคิดรักใครที่ไม่ใช่แม่ และแม่ก้อรู้ว่าพ่อจะไม่เปิดใจให้ใคร แม่ก้อไม่เคยไขว้เขว

ตอนนี้พ่อป่วยจนดื่มเหล้าไม่ได้แล้ว ตลอดเวลาที่พ่ออยู่ รพ. จนถึงวันนี้ที่พ่อเหงาเพราะไม่ได้สังสรรค์ แม่..ก้อเป็นคนดูแล ไม่ห่างไปไหน

สองคนนี้ ไม่หวานแหวว เถียงกันท๊างวัน แต่รู้ใจกัน ใครชอบกินอะไร ใครชอบไปไหน ชอบเสื้อผ้าแบบไหน ข้อเสียของแต่ละคนคืออะไร รู้ใจกันมากๆ

ตอนนี้ จุ๋มสรุปให้กับตัวเองได้ว่า

32 ปีที่ผ่านมา และเวลาที่จะเพิ่มขึ้นทุกๆวันต่อไป มันมาจากการ

"รักในตัวตนของแต่ละคนจริงๆ"

"ยอมรับ และเข้าใจในความเป็นตัวตนของคนคนนั้น"

"ความหนักแน่นในความรัก หยุดไขว่คว้า"

ข อ ง ทั้ ง ส อ ง ฝ่ า ย 

ขอบคุณ พ่อจ๋า กะ แม่จ๋า ที่ให้จุ๋มได้มีชีวิตอยู่กับ "ความรัำก" ทุกวัน

จุ๊บ ๆ